حضرت ختمى مرتبت را در عالم رؤيا بخواب ديده بود كه به او امر فرموده دختر خود را به عقد مناكحت بامير سيد محمّد شمس الدين در آورد . خداوند على اعلى به او فرزندى عطا خواهد فرمود كه عالم را بنور علم منور خواهد كرد . در اثر اين خواب اين ازدواج تحقق يافت و مير داماد كه مايهء افتخار عالم تشيع است بوجود آمد . صاحب اين تفسير بامير داماد پسر خاله بوده و به دامادى استاد و خاله‌زادهء خود سيد داماد سرافراز گرديده . شيخ حرّ عاملى قدس سرّه در كتاب امل الامل در شرح حال مير سيد احمد گفته است كه « وي عالمى است فاضل ، محقق ، متكلم ، از شاگردان بزرگ مير داماد كه چندى هم نزد شيخ بهائى درس خوانده » . شيخ عبد النبى در تتميم امل الامل گفته « وى مردى فاضل و متقى بوده ، تأليفات زيادى دارد . از تاريخ وفات آن مرحوم اطلاعي در دست نيست جز اينكه اجازات و تأليفاتش داراى تاريخ است ، و يكى از قديمىترين آنها نسخه تعليقات در منطق است كه در تاريخ پنجم شعبان المعظم سال 1005 از كتابت آن فارغ گشته در فهرست رضويه شناسانده شده است . صاحب ذريعه مىنويسد ايشان بعد از سال 1054 و قبل از سال 1060 بدرود زندگى گفته است . آنچه در رجال اصفهان و غيره آمده ، ميرسيد احمد در اصفهان وفات كرده ، در تكيهء آقا رضى يا فرزندش علامه مير محمّد عبد الحسيب مدفون مىباشد . براى مير سيد احمد عناوين زيادى نقل و ذكر نموده‌اند كه اهم و اشهر آنها : احمد المحققين ، احمد المجتهدين ، احمد الفضلاء و المحققين و سيد - المحققين است . آنچه از آثار فلسفى و كلامى وى مستفاد مىشود ، مانند عموم دانشمندان شيعى در فلسفه داراى روش اشراقيان بوده است .